ڏک ۽ ايمان جي مٺي ياد: بنيامين وو جي زندگي ۽ اسان جي روحاني تسلي

انساني زندگي ڪڏهن ڪڏهن اسان جي سڀني رٿائن ۽ اندازن کان مختلف رخ اختيار ڪندي آهي. جڏهن هڪ خاندان پنهنجي پياري ٻار کي وڃائي ٿو، تڏهن وقت ڄڻ بيهي ويندو آهي. ڏک ڪنهن خاص وقت، ڏينهن يا وقت جو محتاج ناهي هوندو. ڪجهه ڏينهن غم جو بوجھ تمام هولناڪ هوندو آهي، جڏهن ته ڪجهه ڏينهن اميد جون تروريون دل ۾ چمڪنديون آهن. بنيامين وو هڪ اهڙو هيرن جهڙو نوجوان هو، جنهن جي ۱۵ سالن جي ننڍڙي حياتيءَ سڀني جي دلين تي گهرو اثر ڇڏيو. بنيامين کي هوائي جهازن سان بي پناهه محبت هئي؛ هو پنهنجي ننڍي ڀاءُ سان گڏ ايئرپورٽ وٽ بيهي ڪلاڪن جا ڪلاڪ جهازن کي پرواز ڪندي ڏسندو هو. چين جي عظيم ديوار واري سفر کان وٺي جليٽو کائڻ ۽ تحريڪ يافته روزاني ڪمپيوٽر ڪوڊنگ تائين، بنيامين جي دل ايمانداري ۽ پيار سان ڀريل هئي. جڏهن بنيامين بلڊ ڪينسر (ليڪيميا) سان جنگ لڙي، تڏهن به سندس ايمان ۽ مسڪراهٽ ۾ ڪا گهٽتائي نه آئي. جيتوڻيڪ هن جي وڃڻ سان سندس والدين ۽ ڀاءُ جي دلين ۾ هڪ گهرو خال پيدا ٿيو آهي، پر ايمان اسان کي ٻڌائي ٿو ته هو سينٽ ڪارلو آڪوٽس سان گڏ آسمان ۾ خوش ۽ محفوظ آهي. سينٽ ڪارلو به ۱۵ سالن جي عمر ۾ ڪمپيوٽر ۽ ايمان جي رستي تي هلي خدا وٽ هليو ويو هو. ڪيترن ئي عقيدتمندن پنهنجي جذباني تاثرات ۾ چيو ته معصوم روح هميشه خدا جي هنج ۾ محفوظ هوندا آهن. هڪ عقيدتمند لکيو ته 'ٻار صرف پيار ڄاڻندا آهن، هو آسمان ۾ اسان جا محافظ فرشته بڻجي ويندا آهن.' هڪ ٻئي چيو ته 'خاندان جا گڏيل لمحات ۽ محبت ڪڏهن به ختم نٿا ٿين، اهي اسان سان روحاني طور روح ۾ رهندا آهن.' هن سفر ۾ والدين لاءِ سڀ کان وڏي تسلي اها آهي ته سندن ٻار جو وڃڻ انهن جي ڪنهن غلطي يا سستي جو نتيجو ناهي. هي زندگيءَ جو هڪ پراسرار ۽ ڏکائيندڙ باب آهي جنهن ۾ خدا اسان سان گڏ هوندو آهي. ڏک مان گذرڻ جو ڪو به غلط طريقو ناهي هوندو. اسان جي انهن روحاني موضوعن ۽ بنيامين وو جي خوبصورت يادن تي وڌيڪ روشني اسان جي پادڪاسٽ شو ۾ وڌيڪ تفصيل سان وڌي وئي آهي.