बेंजामिन व्होचे स्मरणीय जीवन: प्रेम, विश्वास आणि क्रुसाजवळील खंबीर आशेची कहाणी

जीवनातील महान क्षण सहसा मोठ्या पर्वतांच्या शिखरावर शोधले जातात, परंतु आजचे शुभवर्तन आणि बेंजामिन व्हो याच्या आठवणी आपल्याला आपण जिथे उभे आहोत, तिथल्या जमिनीकडे पाहण्याचे आवाहन करतात. येशू ख्रिस्ताच्या क्रुसाजवळ त्याची आई मरिया उभी होती. ती पळून गेली नाही किंवा तिने परिस्थितीशी तडजोड करण्याचा प्रयत्न केला नाही. ती फक्त उभी राहिली. विश्वास म्हणजे दुःखाचा अभाव नव्हे, तर दुःखाची तलवार हृदयात रुतलेली असतानाही विश्वासाने उभे राहणे होय. बेंजामिनच्या पालकांनी गेल्या काही काळात या दुःखाचा डोंगर सहन केला आहे. बेंजामिन हा विमानांची रचना, संगणक कोडिंग आणि जगातील विविध गोष्टी समजून घेणारा एक अत्यंत जिज्ञासू आणि संवेदनशील मुलगा होता. आपल्या लहान भावासोबत सुशी केक खातानाचा आनंद असो, तायक्वांदोचे सामने असोत वा कौटुंबिक सहली असोत—त्याच्या चेहऱ्यावरील हास्य सर्वांना भुरळ घालत असे. त्याच्या भावाला आज व्हिडिओ गेम्स खेळताना बेंजामिनची तीव्र आठवण येते. हे ऐकून पालकांचे हृदय हेलावून जाते. परंतु सेंट पॉल सांगतात त्याप्रमाणे, आपण ख्रिस्ताच्या शरीराचे अवयव आहोत. बेंजामिन या शरीराचा एक मौल्यवान भाग होता आणि ही जोडणी कधीही तुटत नाही. बेंजामिन आणि संत कार्लो ॲकुटिस यांच्यात एक अद्भुत साम्य दिसून येते. दोघेही संगणकावर प्रेम करणारे डिजिटल युगातील तरुण होते आणि दोघांनाही वयाच्या १५ व्या वर्षी ल्युकेमिया या आजाराने देवाघरी बोलावले. २०१५ मध्ये संत घोषित झालेले कार्लो आणि बेंजामिन आता स्वर्गात एकत्र चालत आहेत, असा विश्वास व्यक्त केला जातो. एका टिप्पणीकर्त्याने म्हटल्याप्रमाणे, "आपण जेव्हा एखाद्या प्रिय व्यक्तीला गमावतो, तेव्हा आपले प्रेम संपत नाही, तर ते अधिक विस्तारते." या कठीण काळात पालकांनी स्वतःला दोष देण्याचे काहीही कारण नाही. कोणताही आजार किंवा दुःख ही देवाची शिक्षा नसते. अशा वेळी देवाला प्रश्न विचारणे स्वाभाविक आहे. या भावूक प्रवासावर आणि बेंजामिनच्या पवित्र आठवणींवर आपल्या पॉडकास्ट शोचे यजमान अधिक सविस्तर आणि आदरपूर्वक भाष्य करत आहेत.