१० वर्षपछि हराए साथीहरू: के उमेरसँगै मित्रता सकिनु जीवनको कठोर सत्य हो?

कलेज सकिएको एक दशक बितिसक्दा पनि केही सम्झनाहरू मनको कुनामा ताजा भएर बस्छन्। कुनै बेला एउटै सानो कोठामा १० जनाभन्दा बढी साथीहरू भेला भएर घण्टौँ हाँसोमजाक गर्थे। खानाका परिकार र रमाइला गफगाफसँगै बित्ने ती साँझहरू जीवनकै सबैभन्दा मूल्यवान् लाग्थे। त्यतिबेला कसैले सोचेका पनि थिएनन् कि एक दिन यिनै साथीहरूसँग भेट्न वर्षौँ कुर्नुपर्नेछ।

समय बित्दै गयो, साथीहरू जागिर, विवाह र सन्तानको जिम्मेवारीमा बाँधिए। सुरुवाती दिनमा पातलिएको भेटघाट अहिले पूर्ण रूपमा ठप्प प्रायः भएको छ। अचम्मको कुरा के छ भने, कसैबीच कुनै मनमुटाव वा झगडा भएको छैन। केवल सबैजना आ-आफ्नो संसारमा व्यस्त भए। बाल्यकाल र कलेजका ती पुराना दिनहरूको सम्झनाले अहिले पनि धेरैलाई भावुक बनाउँछ।

Read nextअण्डा पकाउने त्रुटि र ह्यालोविन पार्टीको निराशा: इन्टरनेट सुझाव विफलता र सामाजिक असुरक्षा बीचको द्वन्द्व

यस विषयमा सामाजिक वृत्तमा व्यापक बहस सुरु भएको छ। एक टिप्पणीकर्ताले आफ्नो अनुभव सुनाउँदै भनेका छन् कि आज पनि पुराना साथीहरू सँगै बस्न पाए उही १० वर्षअघिकै मूर्ख कुरामा पेट मिचीमिची हाँस्न सकिन्छ। उनका अनुसार समस्या मनमा होइन, सबैको फुर्सद मिल्ने एउटा साझा दिन खोज्न असम्भव हुनुमा हो।

अर्का एक व्यक्तिले भने हार मान्नुभन्दा वर्षमा एकपटक अनिवार्य भेटघाटको योजना बनाउन सल्लाह दिएका छन्। सबै साथीहरू बस्ने ठाउँको बीचमा कुनै साझा स्थान रोजेर वर्षको एक पटक जमघट गर्दा सम्बन्ध फेरि जीवन्त बन्ने उनको दाबी छ।

यसको विपरीत, अर्को समूहले यसलाई जीवनको स्वाभाविक नियम मानेको छ। एक विश्लेषकले तर्क गरे अनुसार जीवनका फरक-फरक चरणमा फरक साथीहरू फेरिन्छन्। युवावस्थाका साथीहरू टाढिनु प्राकृतिक चक्र हो र वर्तमान अवस्था अनुसारका नयाँ सम्बन्धहरू बनाउँदै अघि बढ्नु नै व्यावहारिक हुन्छ।

मित्रताको यो संवेदनशील मोड र सम्बन्धका अनौठा रहस्यहरूबारे हाम्रा कार्यक्रम प्रस्तोताहरूले पोडकास्टको नयाँ अंकमा विस्तृत चर्चा गरेका छन्।